Filmpje: de invloed van onbewuste gedachten en emoties

De manier waarop we ons gedragen, de keuzes die we maken, worden de hele tijd beïnvloed door allerlei emoties en gedachten die we niet bewust hebben, maar die er wel zijn. En daarmee zitten we onszelf eigenlijk best vaak in de weg, zonder dat dat nodig is. Ik wilde deze twee voorbeelden met je delen. Zitten jouw onbewuste gedachten en emoties jou ook wel eens in de weg?

Deze keer in een filmpje! Lees je liever? Onder het filmpje vind je de uitgeschreven tekst.

Je onbewuste gedachten en emoties bepalen hoe je de wereld ziet
Een groot deel van mijn werk bestaat eruit om mensen zich bewust te laten worden van wat ze allemaal denken en voelen.

De manier waarop we ons gedragen, de keuzes die we maken, worden de hele tijd beïnvloed door allerlei emoties en gedachten die we niet bewust hebben, maar die er wel zijn. En daarmee zitten we onszelf eigenlijk best vaak in de weg, zonder dat dat nodig is.

Het meisje en de kleur
Eén van de duidelijkste voorbeelden daarvan voor mij, vond ik in een boek, waarin een meisje de kleur gifgroen heel lelijk vond. Iemand vroeg aan haar waarom ze nou juist die kleur zo lelijk vond, en dat wist ze eigenlijk niet. Dus diegene die de vraag stelde, liet haar eens goed kijken naar die gifgroene kleur om te zien wat er dan gebeurde. Het meisje werd eerst misselijk, en toen ze nog steeds verder keek, kwam er opeens een beeld in haar op van een aantal jaren daarvoor, toen ze was gepest en uitgescholden door een groepje jongens. De leider van dat groepje jongens droeg een gifgroen shirt. Onbewust linkte ze de kleur gifgroen de hele tijd aan die vervelende ervaring met die pester. Het gekke is, dat toen het meisje dat eenmaal doorhad, ze de kleur gifgroen opeens heel anders ging bekijken. Ze vond het zelfs best een mooie kleur.

Ik en de ‘boze’ mensen
Een iets ingewikkelder voorbeeld hiervan is uit mijn eigen leven: ik had een tijdje bij een koor gezongen en was daar op een gegeven moment weggegaan, gewoon prima, geen gedoe, ik stopte gewoon om wat anders te gaan doen. Maar daarna merkte ik dat ik steeds een naar gevoel kreeg als ik aan het koor dacht of aan de mensen die erbij hoorden. Ik kreeg het idee dat ik het helemaal niet zo leuk had gevonden, of dat het zelfs heel vervelend was geweest en dat ik die mensen ook niet fijn vond. Tot ik per ongeluk wat van die mensen tegenkwam en ontdekte dat het gewoon nog hele leuke mensen waren (en zijn) en dat er eigenlijk niks aan de hand was.

Dat klopt helemaal niet met dat gevoel dat ik had, dus ik ging even wat beter bedenken en voelen wat dat vervelende gevoel nou eigenlijk was. En toen was ik ontzettend verbaasd, want de uitkomst bleek totaaaaal niet met die andere mensen of met dat koor te maken te hebben. Ik had het rare (onbewuste!) idee dat de mensen van het koor het stom vonden dat ik daar weg was gegaan. En dus had ik (onbewust!) bedacht dat ze mij stom vonden. En dat voelde natuurlijk niet fijn. Maar in plaats van dat ik doorhad waaróm het nou eigenlijk niet fijn voelde, ging ik er gewoon vanuit dat het vervelend voelde omdat ik het niet leuk vond. Super zonde natuurlijk, want dit zijn gewoon leuke mensen, die helemaaal niet boos op mij waren en waarmee ik inmiddels weer superleuk contact heb en muziek mee maak. Maar dat zou ik allemaal hebben gemist als ik niet had begrepen dat ik mezelf onbewust in de weg zat.

En jij?
Stel je nou voor dat jij dat ook hebt. Welke dingen ga jij uit de weg omdat je er een naar gevoel bij krijgt? Waar komt dat gevoel vandaan? Heeft het wel echt te maken met dat wat je uit de weg gaat?

Ik ben benieuwd wat je ontdekt!